Over een aantal Freyja-thema's zijn publicaties van mijn hand verschenen in diverse bladen. Voor mij is het een uitdaging om mijn visie op verschillende manieren en via diverse kanalen onder de mensen te brengen. Juist een onderwerp als Kinderen Krijgen -en wat daarin anders kan gaan dan verwacht of gehoopt- brengt mensen bij een diepere laag van het bestaan. In de ervaringen die we opdoen in het aardse bestaan zitten onze mogelijkheden om levenswijsheid te vergaren, om te groeien als mens.
De ervaringen die talloze mensen met mij deelden, komen terug in wat ik schrijf. Ik verweef ze zo in mijn artikelen dat de persoon in kwestie niet meer herkenbaar is. Daarnaast zijn er vrouwen die hun verhaal graag uitgebreid aan mij vertellen, juist om het te publiceren. Dit draagt bij aan hun verwerkingsproces en ze hopen bovendien dat anderen er iets aan zullen hebben. Ook die verhalen worden geanonimiseerd door namen en details te wijzigen; dit ter bescherming van de privacy.
Hieronder volgt een overzicht, en van elke publicatie een korte omschrijving. Onderaan de lijst vermeld ik twee artikelen waarin ik als geïnterviewde aan het woord kom. Tot slot noem ik een stuk dat door mij vertaald is.
Een artikel is aan te vragen per e-mail tegen een vergoeding van € 1,50. Voor elk volgend artikel betaal je € 0,75. Je betaalt na ontvangst (eveneens per e-mail).
Je ouders als spirituele leraren
In ons geploeter om te begrijpen hoe we geworden zijn wie we zijn, komen we meestal uit bij onze ouders. De gedachte daarbij is, dat we het product zijn van onze ouders en van de omstandigheden die zij voor ons creëerden. Op dit niveau zijn we allemaal in meer of mindere mate slachtoffers, want helaas is geen vader of moeder perfect. Maar stel nou eens dat we als ziel zelf voor onze ouders gekozen hebben? Was dat niet een beetje dom? Of zijn zij juist de ideale voorlopers op onze aardse reis, precies om wie ze zijn? Hoe zou die 'keuze' dan in zijn werk gaan en wat betekent dat in de praktijk van alledag?
©Riet van Rooij (Jonas december 2003 nr.76)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Je kind, je spiegel
Nergens kom je jezelf zo tegen als in het contact met je kinderen. Ze confronteren je met je eigen kleinheid, brengen je in verlegenheid, leggen aspecten van je bloot waar je nog niet klaar mee bent. Door hoe zij zijn, nodigen ze je uit te laten zien wie jij bent.
©Riet van Rooij (Jonas maart 2004 nr.79)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Wie vóór ons leefden, staan achter ons
Voorouders, een stuk van je ziel
Soms kondigen onze kinderen hun komst voor de conceptie al aan. Maar ook als ze dat niet doen - of als wij het niet merken - zijn ze al voor hun geboorte met ons verbonden. Een ongeboren kind is een geestelijk wezen waarmee we kunnen communiceren vanaf het prille begin van de zwangerschap; soms zelfs al daarvoor. We kunnen contact krijgen, contact zoeken en contact maken. Ieder aanstaande ouder is daar van nature toe in staat.
©Riet van Rooij (Jonas mei 2004 nr.81)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
'Dat lijntje met Cilly blijft er'
Katharina (34) en Andries (33) worden in september 2003 de trotse ouders van een tweeling, een jongetje en een meisje, Bastian en Cilly. Twee maanden later overlijdt Cilly plotseling. Over moederschap, afscheid en contact dat blijft.
©Riet van Rooij (Mijn Geheim)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
'Beau is onvervangbaar'
Zwangerschapsafbreking na prenatale diagnostiek
Romy (29) en Tom (30) verwachten hun tweede kindje. De schrik is groot als bij de controle-echo blijkt dat er iets helemaal mis is. Hun ongeboren zoontje Beau heeft een waterhoofd. Romy en Tom komen voor een hartverscheurend dilemma te staan… De gedachte dat de aandoening die hun kindje heeft in zijn verdere ontwikkeling nog zal verslechteren, geeft voor hen, na twee weken wegen en overwegen, de doorslag. Ze laten de zwangerschap afbreken: 'Beau zou geen leven gehad hebben.'
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
'Sandra: "Ertegen vechten had geen zin. Ik moest wel rustig aan doen."'
Tijdens alle drie haar zwangerschappen, waarvan er een eindigt in een miskraam, heeft Sandra last van extreme misselijkheid, Hyperemisis Gravidarum. Ze kende zichzelf tot dan toe als een actieve, altijd bezige meid, maar wordt door de ziekte, de ziekenhuisopnamen en de geringe energie gedwongen pas op de plaats te maken. Aanvankelijk overheersen schuld- en schaamtegevoelens, maar uiteindelijk zorgt het trage levenstempo waartoe ze gedwongen wordt ervoor, dat ze steeds beter gaat luisteren naar haar intuïtie en leert loslaten wat er niet echt toe doet. Dagboekverslag van een les 'langzamer leven' …
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Zelfstandig in afhankelijkheid
Joske Jansen is een vrouw met ernstige lichamelijke beperkingen. Ze heeft de handen van anderen nodig voor haar dagelijkse leven, maar met haar verstand en haar mensenkennis is niks mis. Met haar gevoel voor humor trouwens ook niet. Als iemand haar betuttelend benadert wordt Joske niet gauw kwaad; de ene keer is ze vergevingsgezind en zwijgend de wijste, de andere keer lacht ze erom. Ik leerde haar kennen toen ik een poosje voor haar werkte als hulp in de huishouding. Wat heb ik veel van Joske geleerd over de waarde en waardigheid van echt contact.
©Riet van Rooij (Mijn Geheim)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Ik kies voor het klooster
'Alsof mijn hele leven me hier naartoe heeft geleid' Helma is een levenslustige, aantrekkelijke vrouw van vijfenveertig die op het punt staat een verbintenis voor het leven aan te gaan. Ze zegt eindelijk 'ja' tegen een leven waar ze als kind al naar verlangde. Nu is de tijd er rijp voor. "Ik was vroeger al een heel spiritueel kind, gewoon vanuit mezelf. Van huis uit waren we katholiek, en ik weet nog goed hoe we op school werden voorbereid op de Eerste Heilige Communie. 'Van dan af aan kun je echt met Jezus praten, met God', werd er gezegd. En ík dacht: is dat alles? Dat doe ik toch allang!"
©Riet van Rooij (Mijn Geheim)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Een ziel op weg naar een wieg
Soms kondigen onze kinderen hun komst voor de conceptie al aan. Maar ook als ze dat niet doen - of als wij het niet merken - zijn ze al voor hun geboorte met ons verbonden. Een ongeboren kind is een geestelijk wezen waarmee we kunnen communiceren vanaf het prille begin van de zwangerschap; soms zelfs al daarvoor. We kunnen contact krijgen, contact zoeken en contact maken. Ieder aanstaande ouder is daar van nature toe in staat.
©Riet van Rooij (Tijdschrift Prana, febr/maart 2002)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
'Kom, we nemen er nog een...'
Gezinsplanning
Inge (32) 'Soms denk ik wel eens: was ik maar in een andere tijd geboren. Niet dat ik denk dat onze moeders en grootmoeders het echt gemakkelijker hadden, maar zij hoefden tenminste niet te kiezen of ze kinderen "namen", wanneer en hoeveel. Die kinderen kwamen of die kwamen niet. Door de natuur, door God of het lot. Daar deed je het mee.'
Sommige mensen kondigen eenvoudigweg aan dat ze een kindje gaan maken en binnen de kortste keren is het dan zover. Zo kan het gaan, en 'het nemen van een kind' lijkt dan een fluitje van een cent te zijn. 'Wie weet', fantaseer ik wel eens als het zó vlot gaat, 'hoe lang het kind dat zo is ontvangen al aan het wachten en aan het seinen was voor het erin slaagde zijn ouders te bereiken en hen een kinderwens wist in te fluisteren.'
©Riet van Rooij (Jonas Magazine juli/aug. 2001)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
De Kleine Prins
Eric en Marion zijn negen maanden terug overvallen door een zwangerschap. Hun kind staat op het punt geboren te worden en met name Eric verkeert in verwarring. Hij twijfelt over zijn toekomstige rol. In een visualisatie-reis ontmoeten beiden hun ongeboren kind. Die ontmoeting maakt het mogelijk zich over te geven aan wat is.
©Riet van Rooij (Educare jaargang 18 nr 3)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Een miskraam verwerken
'Het was alsof mij een groot geschenk, dat ik nog maar net had gekregen, weer werd afgepakt' Al is de beleving voor elke vrouw weer anders, het krijgen van een miskraam is een intense ervaring. Ook voor de aanstaande vader kan het een schok zijn, hoewel het voor een man meestal minder ingrijpend is dan voor een vrouw. Elke miskraam is een verlieservaring, die erom vraagt doorleefd te worden. Vaak blijkt het ongeboren kindje dat weer vertrok, dan iets waardevols te hebben achtergelaten.
©Riet van Rooij (Jonas Magazine april 2001)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Een lege buik, lege armen; als je zwangerschap misloopt
'Geen enkel mensenkind, levend of dood, komt zonder reden.'
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Het is schokkend als die lijn der verwachtingen wordt omgebogen en je kindje weer teruggaat naar waar het vandaan kwam of naar welke onzichtbare dimensie dan ook. Hoe kan dat nou?
Over: rouwverwerking, zingeving(?) en een plek voor je verloren kind
© Riet van Rooij (Artikel/laatste hoofdstuk Zwanger met hart en ziel)
"Vijf keer zwanger, één kind"
Het verhaal van Myriam begon tien jaar geleden, met het ontwaken van haar kinderwens. Nu, vijf zwangerschappen verder en moederend over haar zevenjarige zoon, zet ze haar ervaringen op een rijtje. Een gesprek met een vrouw die heeft geleerd dat bitterheid je niet dichter bij het verwerken van je verdriet brengt.
©Riet van Rooij (Mijn Geheim 02/050)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
In mijn ogen was hij volmaakt
Als Selin voor haar tweede kind verwacht komt ze in de 26ste week voor een loodzware beslissing te staan. Het is helemaal niet goed met de baby, hij heeft geen kans om te leven. De geboorte wordt opgewekt en Berke sterft kort daarna. Zijn korte bestaan heeft een diepe indruk achtergelaten. Een interview over prenatale diagnostiek en het sterven van een pasgeboren baby.
©Riet van Rooij (Mijn Geheim, 02/09)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Nee zeggen tegen je ongeboren kind
De keuze voor een abortus
Zelfgekozen abortus is van alle tijden. Een ongewenste zwangerschap kan als zo belastend worden ervaren, dat voor zwangerschapsafbreking wordt gekozen. In Nederland komt het zo'n 20.000 keer per jaar voor. Het is een noodgreep die in alle geledingen van de maatschappij plaatsvindt. Ook in de levens van vrouwen - en mannen - met een spirituele kijk op het bestaan. Hoe ga je daar als spiritueel geaard mens mee om
©Riet van Rooij (Jonas Magazine jan.2002)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Toen zag ik geen andere mogelijkheid
Christa(40) kijkt terug op de abortus die ze onderging Christa (40) heeft samen met haar man Rob (42) drie kinderen. De oudste is Anne van 9, dan komt Bram van 7 en de jongste heet Eefje en is net 1. Christa en Rob werken allebei parttime. Hij zit in het onderwijs en zij is maatschappelijk werkster van beroep. Dat er nu drie kinderen zijn is niet vanzelfsprekend. Een jaar na de tweede raakte Christa volkomen onverwacht zwanger. Zij zag toen geen andere mogelijkheid dan te kiezen voor een abortus. Dat ze daarna alsnog een dochtertje kregen is een van die wondertjes die blijkbaar de wereld nog niet uit zijn.
©Riet van Rooij (Mijn Geheim 01/47)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Een kind krijgen uit een ver land
Een les in liefde
Aan de ene kant van de wereld wordt een kind geboren in een onmogelijke situatie. De moeder staat haar kind af. Aan de andere kant van de aardbol verlangt een stel intens naar een kind. Zwanger worden lukt niet. De optelsom van deze twee gegevenheden kan adoptie zijn. Moeder of vader worden van een kind dat al ouders heeft. Wat is de diepere betekenis daarvan? Welke levenslessen zitten er verborgen in een thema met zoveel tragiek?
©Riet van Rooij (Jonas Magazine april 2002)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Over adoptie & houden van
Ellis (verpleegkundige, 41) en haar man Theo (fysiotherapeut, 45) hebben samen twee dochters geadopteerd. Lotte uit Sri Lanka en Hannah uit Nigeria. Zij zijn inmiddels acht en zes jaar oud. Dit verhaal gaat over de speciale band die zij elk met hun kinderen hebben. En hoe het is om vader en moeder te zijn van twee meiden die allebei ergens in een ver land afgestaan zijn door hun eigen ouders.
©Riet van Rooij ( Mijn Geheim 02/22)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Kinderen; waarom ik geen?
Ongewenste kinderloosheid kan extra hard aankomen, als je gelooft dat je je eigen werkelijkheid schept. Waarom wil er bij mij geen ziel geboren worden? Wat doe ik fout? Drie vrouwen, alle drie therapeutisch begeleidster van mensen met vruchtbaarheidsproblemen, over het omgaan met de leegte (?) van een leven zonder kinderen. (Riet van Rooij is een van hen)
Onkruid, jan. '98, Lisette Thooft
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
De ideale geboorte bestaat niet
Koörddanser, nov. '99, Ronald Hermsen, (interview met Riet van Rooij naar aanleiding van het verschijnen van haar boek Zwanger met hart en ziel)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
De levenscyclus
De Amerikaanse verloskundige Judith Barr beschouwt ons leven met de erin terugkerende thema's als een cyclisch proces. Iedere keer als we door een cyclus heen gaan, komen we bij dezelfde thema's, op diepere en subtielere lagen van ons wezen. Terugkomen bij dezelfde aspecten van ons wezen is dus geen teken dat we falen. Het is een natuurlijk aspect van de cycli in ons leven dat ze steeds dieper naar de kern toe bewegen. We zijn zelf de vroedvrouwen van de geestelijke geboortes die ons hele leven lang telkens weer plaatsvinden.
© Judith Barr; vertaald en bewerkt door Riet van Rooij
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
'Ik dacht echt dat ik de enige was'
Beate leed jarenlang aan boulimia, in de tijd dat er nog niet zoveel over bekend was. Toen ze - zeer gewild - zwanger werd veranderde haar verhouding met haar lijf onmiddellijk. Ze had geen vreetbuien meer, kreeg een gezonde relatie met voedsel en kwam thuis in haar eigen lichaam. Haar eetverslaving was voorgoed genezen; wel bleef haar eet- en snoepgedrag graadmeter voor haar gevoel van welzijn.
©Riet van Rooij (Mijn Geheim 02/07))
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
'Het klopt weer in mijn hoofd'
Caroline werd zwanger terwijl ze geestelijk ziek was; ze leed al een poos aan psychoses. Haar ongeboren kind wekte een heel gezond stuk in haar, en ze werd moeder van een zoon. Na een jarenlang gevecht met de telkens terugkerende demonen in haar geest is ze uiteindelijk genezen. Caroline is een levenslustige, sensitieve vrouw met grond onder de voeten. Haar zoon woont bij zijn vader, met wie ze een liefdevolle lat-relatie heeft.
©Riet van Rooij (Mijn Geheim 02/07)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Symbolen; verbindingslijnen met een hogere werkelijkheid
Voor steeds meer mensen is het werken met persoonlijke symbolen zowel een vorm van bezinning als een hulpmiddel om contact te ervaren met de geestelijke dimensie. Of je ze nu 'toevallig' tegenkomt op je pad of er gericht naar op zoek gaat: symbolen kunnen zowel een belangrijke steun als bronnen van inspiratie voor je zijn.
©Riet van Rooij (Jonas Magazine juni 2003)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Lekker in je vel met
Robin Hood
visualiseren met kinderen
Een speelse vorm van mediteren, met behulp van geleide fantasie, sprookjeskaarten,
dieren als voorbeeld en bomen als bondgenoten. Een mooie manier om contact
te maken met je kinderen en ze te ondersteunen op hun pad.
©Riet van Rooij (Jonas Magazine maart
2003)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Subpersonen als wegwijzers op je levenspad
Bij het nemen van een (belangrijke) beslissing roeren ze zich nog het duidelijkst: al die verschillende stemmen in je die enerzijds vinden dat...maar anderzijds ook... Onze persoonlijkheid bestaat nu eenmaal uit meerdere subpersonen of 'ikken'. Door ze je bewust te worden en een plek te geven krijg je meer inzicht in jezelf en meer regie over je eigen leven.
©Riet van Rooij (Jonas Magazine okt 2002)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
Als moeder meer mens?
Als je een kind krijgt verander je totaal... Je weet opeens wat onvoorwaardelijke liefde is... Is het moederschap werkelijk een transformerende kracht die je naar nooitgedachte hoogten tilt? Of komen de lessen die jij in je leven te doorgronden hebt extra helder voor het voetlicht via je kinderen? Het moederschap als motor voor transformatie.
©Riet van Rooij (Jonas Magazine juli/aug 2003)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
"Het is goed zo, mam"
Margriet (44) was erbij toen haar moeder stierf, zo'n halfjaar geleden. Ze begeleidde haar met woorden - en met hart en ziel - naar 'de andere kant'. Al met al was het afscheid, het sterven en wat daarna kwam voor Margriet een groot geschenk. Volgens Margriet is doodgaan geen definitief afscheid...
©Riet van Rooij (Mijn Geheim 03/05)
Praktijk Freyja
Site-overzicht
Naar boven
